วันที่ 1 สิงหาคม 2569
สถานการณ์ภาคอุตสาหกรรมไทยส่งสัญญาณน่ากังวล หลังข้อมูลล่าสุดสะท้อนว่าโรงงานทั่วประเทศกำลังเผชิญแรงกดดันจากต้นทุนการผลิตที่เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่เศรษฐกิจชะลอตัว กำลังซื้อในประเทศยังอ่อนแรง ส่งผลให้จำนวนโรงงานเปิดใหม่ลดลงอย่างมาก ขณะที่โรงงานปิดกิจการกลับเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง กระทบต่อการจ้างงานและความเชื่อมั่นในการลงทุนของประเทศอย่างชัดเจน
ข้อมูลในช่วงไตรมาสแรกของปี 2569 พบว่า โรงงานเปิดใหม่เหลือเพียง 148 แห่ง ลดลงจากช่วงเดียวกันของปีก่อนที่มี 385 แห่ง หรือหดตัวกว่า 61% ขณะที่โรงงานเลิกกิจการเพิ่มจาก 140 แห่ง เป็น 163 แห่ง ส่งผลให้จำนวนโรงงานที่ปิดตัวมีมากกว่าจำนวนโรงงานเปิดใหม่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี สะท้อนภาวะภาคการผลิตที่กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนัก
ผลกระทบไม่ได้หยุดอยู่เพียงตัวเลขโรงงาน แต่เริ่มลุกลามสู่ตลาดแรงงาน โดยโรงงานที่ปิดกิจการในปีนี้มีขนาดใหญ่ขึ้น มีการจ้างงานเฉลี่ยประมาณ 39 คนต่อโรงงาน สูงกว่าปีก่อน ทำให้ความเสี่ยงของการเลิกจ้างแรงงานเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ขณะที่โรงงานเปิดใหม่กลับใช้ระบบอัตโนมัติและเทคโนโลยีมากขึ้น ส่งผลให้การรองรับแรงงานใหม่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ปัจจัยสำคัญที่กดดันภาคอุตสาหกรรมมาจาก ต้นทุนพลังงาน ค่าไฟฟ้า ค่าขนส่ง ค่าแรง และต้นทุนทางการเงินที่สูงขึ้น ประกอบกับการแข่งขันจากสินค้านำเข้าราคาต่ำ ทำให้ผู้ประกอบการจำนวนมากไม่สามารถแข่งขันด้านราคาได้ อีกทั้งการเข้าถึงแหล่งเงินทุนยังทำได้ยาก ส่งผลให้หลายกิจการต้องชะลอการลงทุน หรือยุติการดำเนินธุรกิจเพื่อจำกัดความเสียหาย
อย่างไรก็ตาม แม้จำนวนโรงงานเปิดใหม่จะลดลง แต่มูลค่าการลงทุนเฉลี่ยต่อโรงงานกลับเพิ่มขึ้น สะท้อนว่าการลงทุนใหม่กำลังมุ่งสู่กลุ่มอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงและอุตสาหกรรมแห่งอนาคต ซึ่งใช้เงินลงทุนสูงแต่ใช้แรงงานน้อย แตกต่างจากโรงงานแบบดั้งเดิมที่เคยเป็นฐานการจ้างงานสำคัญของประเทศ
ย้อนดูสถานการณ์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ภาคการผลิตไทยเผชิญแรงกดดันสะสมจากเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว ต้นทุนการผลิตที่ปรับเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง การแข่งขันจากสินค้านำเข้า รวมถึงการเปลี่ยนผ่านสู่เทคโนโลยีและระบบอัตโนมัติ ส่งผลให้ผู้ประกอบการจำนวนไม่น้อยต้องเร่งปรับตัวเพื่อความอยู่รอด ขณะที่ผู้ประกอบการรายเล็กและขนาดกลางได้รับผลกระทบหนักที่สุด
สำนักข่าววิหคนิวส์
อ้างอิง: ศูนย์วิจัยกสิกรไทย (KResearch), กรุงเทพธุรกิจ, Thai PBS, อีจัน