ในห้วงเวลาที่เศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญแรงกดดันรอบด้าน ทั้งกำลังซื้อประชาชนที่ทรุดหนัก หนี้ครัวเรือนที่พุ่งสูง ราคาพลังงานที่ยังอยู่ในระดับแพง ต้นทุนผู้ประกอบการที่เพิ่มขึ้น รวมถึงความเชื่อมั่นผู้บริโภคที่ตกต่ำต่อเนื่อง สิ่งที่ประชาชนคาดหวังจากรัฐบาล คือ “วิสัยทัศน์” และ “มาตรการเชิงโครงสร้าง” ที่สามารถพาประเทศออกจากภาวะชะงักงันทางเศรษฐกิจได้
แต่สิ่งที่สังคมไทยได้เห็น กลับเป็นภาพนายกรัฐมนตรีขับรถซาเล้งพุ่มพวง ภายใต้โครงการ “ไทยช่วยไทย” พร้อมการประชาสัมพันธ์เชิงสัญลักษณ์ราวกับว่าปัญหาเศรษฐกิจระดับประเทศ สามารถแก้ได้ด้วยกิจกรรมเชิงภาพลักษณ์เพียงไม่กี่นาที
คำถามสำคัญคือ นี่คือการแก้เศรษฐกิจจริง หรือเป็นเพียง “การสร้างภาพทางการเมือง” เพื่อสื่อสารว่ารัฐบาลยังทำงานอยู่เท่านั้น
เศรษฐกิจไม่ใช่ละครเวที และประชาชนไม่ได้ต้องการภาพถ่ายสวยๆ แต่ต้องการรายได้ ต้องการต้นทุนที่ลดลง ต้องการตลาด ต้องการโอกาสในการลืมตาอ้าปาก และต้องการรัฐบาลที่เข้าใจปัญหาเชิงลึกของประเทศ
สิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่า คือโครงการลักษณะนี้อาจกำลัง “แข่งขันกับประชาชน” มากกว่าช่วยประชาชน เพราะแม่ค้าพุ่มพวงและผู้ค้ารายย่อยจำนวนมากกำลังดิ้นรนเอาตัวรอดอยู่แล้ว แต่รัฐกลับนำกลไกภาครัฐ งบประมาณ และอำนาจการประชาสัมพันธ์ ลงมาเล่นบทเดียวกันกับประชาชนตัวเล็กๆ
แทนที่รัฐบาลจะช่วยลดต้นทุนพลังงาน ลดภาษี ช่วยเข้าถึงแหล่งทุน หรือสร้างระบบตลาดที่เป็นธรรม กลับเลือกวิธีโชว์ภาพขับซาเล้งขายของ ซึ่งไม่ได้แตะรากปัญหาที่แท้จริงแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น รัฐบาลยังเดินหน้ากู้เงินเพิ่มเติมอีก 400,000 ล้านบาท ทั้งที่ยังมีวงเงินงบประมาณคงเหลือรวมกว่า 1.4 ล้านล้านบาทที่สามารถบริหารจัดการได้ หากมีประสิทธิภาพและความโปร่งใสเพียงพอ
นี่จึงกลายเป็นคำถามใหญ่ของสังคมว่า เหตุใดรัฐบาลจึงเลือก “กู้เพิ่ม” ทั้งที่ยังมีงบเหลืออยู่มหาศาล
การกู้เงินไม่ใช่เรื่องผิดถ้าประเทศวิกฤติ ตามรัฐธรรมนูญ หากนำไปลงทุนสร้างอนาคต สร้างโครงสร้างพื้นฐาน เพิ่มขีดความสามารถการแข่งขัน หรือสร้างรายได้ระยะยาวให้ประเทศ แต่สิ่งที่ประชาชนกังวลคือ การกู้เงินเพื่อนำไปใช้ในนโยบายประชานิยมระยะสั้น ซึ่งอาจช่วยพยุงคะแนนนิยมทางการเมืองได้เพียงชั่วคราว แต่กลับสร้างภาระหนี้ให้คนทั้งประเทศในระยะยาว
ประเทศไทยกำลังเข้าสู่จุดอันตรายของเศรษฐกิจ “โตต่ำ หนี้สูง รายได้หด” หากรัฐบาลยังขาดยุทธศาสตร์ที่ชัดเจน ขาดความเข้าใจในกลไกเศรษฐกิจยุคใหม่ และยังใช้การประชาสัมพันธ์นำหน้าการบริหาร ประเทศอาจเผชิญวิกฤติที่รุนแรงกว่าที่คาดคิด
รัฐบาลที่ดี ต้องทำให้ประชาชน “เข้มแข็ง” ไม่ใช่ทำตัวเป็นผู้ค้ารายใหญ่แข่งกับประชาชน
และผู้นำที่แท้จริง ต้องสร้างอนาคตประเทศ ไม่ใช่สร้างเพียงภาพจำรายวันบนหน้าสื่อ
ดร.เทอดศักดิ์ เจียมกิจวัฒนา
12 พฤษภาคม 2569