นอร์เวย์ — 30 สิงหาคม 2569 ความมั่งคั่งของนอร์เวย์ไม่ได้เกิดจาก “มีน้ำมัน” เพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากระบบบริหารที่รัฐบาลและรัฐสภาหลายยุคร่วมกันวางกติกา ไม่ปล่อยให้รายได้จากทรัพยากรถูกใช้จนหมดในคนรุ่นเดียว
รัฐบาลนำรายได้สุทธิจากน้ำมันและก๊าซเข้าสู่ Government Pension Fund Global (GPFG) แล้วนำไปลงทุนในหุ้น พันธบัตร อสังหาริมทรัพย์ และสินทรัพย์ทั่วโลก แทนการเทเงินทั้งหมดเข้าสู่งบประมาณเพื่อใช้ทันที
ล่าสุด ณ 30 มิถุนายน 2569 กองทุนมีมูลค่าประมาณ 22.68 ล้านล้านโครนนอร์เวย์ หรือราว 2.3–2.4 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่ประชากรนอร์เวย์มีเพียงประมาณ 5.6 ล้านคน สะท้อนขนาดของทรัพย์สินที่ประเทศสะสมไว้มหาศาล
หัวใจสำคัญคือรัฐบาลไม่ได้มีสิทธิหยิบเงินกองทุนมาใช้ตามใจ เพราะการใช้เงินต้องผ่านกระบวนการงบประมาณและรัฐสภา พร้อมยึด Fiscal Rule ซึ่งในระยะยาวกำหนดกรอบการใช้ตามผลตอบแทนจริงที่คาดหวังของกองทุนราว 3% ต่อปี
รัฐบาลยังแยก “คนกำหนดนโยบาย” ออกจาก “คนบริหารเงิน” โดยกระทรวงการคลังกำหนดกรอบ ขณะที่ Norges Bank ธนาคารกลางนอร์เวย์ทำหน้าที่บริหารการลงทุน ลดโอกาสที่เงินมหาศาลจะกลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองระยะสั้น
ผลลัพธ์คือ น้ำมันและก๊าซที่วันหนึ่งต้องหมดจากใต้ทะเล ถูกเปลี่ยนเป็นทรัพย์สินที่สร้างผลตอบแทนต่อเนื่อง ส่งต่อความมั่งคั่งจากคนรุ่นปัจจุบันไปยังคนรุ่นต่อไป
บทเรียนของนอร์เวย์จึงชัดเจน — ทรัพยากรธรรมชาติทำให้ประเทศมีเงิน แต่ “ระบบบริหารที่ดี” ต่างหากที่ทำให้ความมั่งคั่งอยู่กับประเทศไปอีกหลายชั่วคน
สำนักข่าววิหคนิวส์
อ้างอิง: Government of Norway, Ministry of Finance Norway, Norges Bank Investment Management (NBIM)
#นอร์เวย์ #Norway #บริหารประเทศ #รัฐบาล #กองทุนแห่งชาติ #GPFG #น้ำมัน #เศรษฐกิจโลก #ธรรมาภิบาล #วิหคนิวส์