😱อ้าว! ยอมรับเอง “ส้มก็ฮั้ว” สฤณีฟันเส้นแบ่ง ฮั้วตามระบบไม่เท่ากับ “โกง”

กรุงเทพฯ 28 กรกฎาคม 2569 — ศึกตรวจสอบการเลือกสมาชิกวุฒิสภา หรือ ส.ว.ชุดปี 2567 เดือดขึ้นอีกระลอก เมื่อคลิปและข้อมูลเกี่ยวกับการรวมตัวของกลุ่มผู้สมัครที่ถูกเรียกว่า “สว.ประชาชน” หรือ “สว.สีส้ม” ถูกนำกลับมาเผยแพร่ จนเกิดคำถามกระหึ่มว่า หากการนัดหมายเพื่อเทคะแนนของฝ่ายหนึ่งถูกเรียกว่า “ฮั้ว” การนัดหมายเพื่อช่วยกันเลือกของอีกฝ่ายก็ควรถูกตรวจสอบด้วยมาตรฐานเดียวกันหรือไม่

ประเด็นดังกล่าวปะทุหนักช่วง 25–27 กรกฎาคม 2569 หลังมีการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับกิจกรรมรวมตัวของผู้สมัคร ส.ว.ในอดีต ขณะที่ เทวฤทธิ์ มณีฉาย ส.ว. ออกมาชี้แจงว่า กิจกรรมที่ถูกกล่าวถึงมี กกต.เข้าร่วมสังเกตการณ์ด้วย และปฏิเสธข้อกล่าวหาที่พยายามเชื่อมโยงกิจกรรมดังกล่าวเข้ากับ “ขบวนการฮั้ว ส.ว.” 

เรื่องกลับร้อนขึ้นอีกเมื่อ สฤณี อาชวานันทกุล ออกมาอธิบายว่า หากใช้คำว่า “ฮั้ว” ตามความหมายทั่วไป คือคนหลายคนตกลงทำบางสิ่งร่วมกัน ระบบเลือก ส.ว.ที่ให้ผู้สมัครเลือกกันเองก็แทบหลีกเลี่ยงการทำความรู้จัก หาแนวร่วม และประเมินว่าจะเลือกใครไม่ได้

แต่เธอขีดเส้นแบ่งว่า “ฮั้ว” ในความหมายดังกล่าว ไม่เท่ากับ “โกง”

สาระสำคัญของข้อโต้แย้งอยู่ตรงนี้ เพราะสฤณีมองว่า การที่ผู้สมัครมารู้จักกัน หาคนที่มีแนวคิดตรงกัน และช่วยกันลงคะแนน แตกต่างจากข้อกล่าวหาอีกประเภทหนึ่ง คือ การว่าจ้างบุคคลให้ลงสมัคร สนับสนุนค่าใช้จ่าย หรือให้ประโยชน์เพื่อให้ลงคะแนนตามที่กำหนด

อย่างไรก็ตาม ข้อกล่าวหาเรื่องการว่าจ้างหรือจ่ายเงินในคดีที่ถูกเรียกว่า “ฮั้ว ส.ว.สีน้ำเงิน” ยังต้องพิสูจน์ตามกระบวนการกฎหมาย และไม่ควรเขียนฟันธงว่าบุคคลหรือพรรคการเมืองใด “โกง” จนกว่าจะมีคำวินิจฉัยจากองค์กรที่มีอำนาจหรือศาล

ย้อนชนวน! ระบบเลือก ส.ว.67 เปิดช่อง “จับกลุ่ม” ตั้งแต่ต้น

ต้นเหตุของสงครามครั้งนี้ต้องย้อนกลับไปยังระบบเลือก ส.ว.ตามรัฐธรรมนูญ 2560 ซึ่งไม่ได้ให้ประชาชนทั่วประเทศลงคะแนนโดยตรง แต่กำหนดกระบวนการให้ ผู้สมัครเลือกกันเอง ผ่านระดับอำเภอ จังหวัด และประเทศ

ปัญหาที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์มาตั้งแต่ปี 2567 คือ เมื่อผู้สมัครต้องเลือกผู้สมัครด้วยกันเอง คนที่ไม่รู้จักใครเลยย่อมเสียเปรียบกลุ่มที่มีเครือข่ายหรือรู้จักกันมาก่อน

ข้อมูลย้อนหลังหลังการเลือก ส.ว.ปี 2567 ก็มีเสียงสะท้อนจากผู้เข้าสู่กระบวนการว่า ผู้สมัครจำนวนหนึ่งรู้จักกันและมีการจับกลุ่มอย่างเห็นได้ชัด ทำให้เกิดข้อถกเถียงมาตั้งแต่ตอนนั้นว่าโครงสร้างการเลือกเช่นนี้สร้างแรงจูงใจให้เกิดการรวมกลุ่มโดยธรรมชาติหรือไม่ 

ตรงนี้จึงเป็น ต้นเหตุสำคัญ ที่ทำให้คำว่า “ฮั้ว” เกิดความสับสนระหว่างความหมายทางการเมืองกับความผิดตามกฎหมาย

การรวมกลุ่ม พูดคุย หรือรู้จักกัน ไม่ได้ทำให้มีความผิดโดยอัตโนมัติ สิ่งที่เจ้าหน้าที่ต้องพิสูจน์คือมีพฤติการณ์ต้องห้ามตามกฎหมายหรือไม่ โดยเฉพาะเรื่องเงิน ทรัพย์สิน ผลประโยชน์ การจัดตั้งผู้สมัคร หรือกลไกควบคุมคะแนน

น้ำเงินเปิดเกมสวนกลับ

ด้าน ศุภชัย ใจสมุทร สส.บัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย ออกมาตอบโต้เทวฤทธิ์อย่างหนักเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2569 โดยตั้งข้อสังเกตว่า แม้กิจกรรมที่เมืองทองธานีจะมี กกต.สังเกตการณ์ แต่ยังมีคำถามถึงการนัดหมายหรือพบปะกันก่อนหน้านั้น พร้อมใช้ถ้อยคำรุนแรงเปรียบเทียบฝ่ายตรงข้ามว่า “ขโมยร้องจับโจร” 

ทำให้คดี ส.ว.จากเดิมที่แรงกดดันส่วนใหญ่พุ่งไปยังเครือข่ายที่ถูกเรียกว่า “สีน้ำเงิน” กำลังกลายเป็นสงครามตรวจสอบย้อนกลับไปยังเครือข่าย “สีส้ม” เช่นกัน

และนี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของเกมการเมือง

เพราะเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวหาว่าอีกฝ่ายมีการจัดระบบคะแนน คำถามที่ต้องตอบด้วยพยานหลักฐานจึงไม่ใช่เพียงว่า “ใครนัดเจอใคร” แต่ต้องพิสูจน์ให้ถึงที่สุดว่า มีเงิน มีผู้ว่าจ้าง มีการจัดตั้ง หรือมีผลประโยชน์แลกเปลี่ยนเพื่อควบคุมผลการเลือกหรือไม่

หากต้องการให้สังคมเชื่อมั่น กระบวนการตรวจสอบจึงควรใช้ มาตรฐานเดียวกันกับทุกสี ทุกกลุ่ม และทุกบุคคล

ใครมีหลักฐานก็เปิด ใครถูกกล่าวหาก็ต้องมีสิทธิชี้แจง และสุดท้ายต้องให้ กกต. พนักงานสอบสวน และศาล เป็นผู้ตัดสินตามพยานหลักฐาน ไม่ใช่ตัดสินจากสงครามแฮชแท็กบนโลกออนไลน์

เพราะเดิมพันครั้งนี้ไม่ใช่แค่ “สีส้ม” หรือ “สีน้ำเงิน” แต่คือความน่าเชื่อถือของ วุฒิสภาและระบบการเมืองไทยทั้งระบบ

สำนักข่าววิหคนิวส์

อ้างอิง: สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง⁠, มติชน , Workpoint News , ไทยรัฐ , iLaw  และข้อความเผยแพร่ของสฤณี อาชวานันทกุล

#วิหคนิวส์ #ฮั้วสว #สวประชาชน #สวสีส้ม #สวสีน้ำเงิน #สฤณีอาชวานันทกุล #เทวฤทธิ์มณีฉาย #ศุภชัยใจสมุทร #พรรคประชาชน #พรรคภูมิใจไทย #กกต #เลือกสว2567 #คดีฮั้วสว #การเมืองไทย