วันที่ 15 กรกฎาคม 2569

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า องค์คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ มีมติเสียงข้างมาก 7 ต่อ 2 วินิจฉัยว่า มาตรา 50 (18) แห่งพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ.2562 ซึ่งกำหนดลักษณะต้องห้ามของผู้สมัครรับเลือกตั้งบางกรณี โดยกำหนดระยะเวลา 5 ปี นั้น ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง ว่าด้วยหลักการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลต้องไม่เกินสมควรแก่เหตุ ส่งผลให้บทบัญญัติในส่วนดังกล่าว ไม่อาจนำมาบังคับใช้ได้ ตามคำวินิจฉัยของศาล

คดีดังกล่าวมีจุดเริ่มต้นจาก ศาลปกครองพิษณุโลก และ ศาลปกครองเชียงใหม่ ที่ส่งคำโต้แย้งของผู้ฟ้องคดีมายังศาลรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 212 เพื่อให้วินิจฉัยว่าบทบัญญัติดังกล่าวเป็นการจำกัดสิทธิของประชาชนเกินสมควรแก่เหตุหรือไม่

ศาลรัฐธรรมนูญเห็นโดยเสียงข้างมากว่า การกำหนดเงื่อนไขตัดสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นเวลา 5 ปี ในมาตรา 50 (18) เป็นการจำกัดสิทธิทางการเมืองที่ไม่สอดคล้องกับหลักการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ จึงวินิจฉัยให้บทบัญญัติในส่วนดังกล่าว ขัดรัฐธรรมนูญ และไม่อาจใช้บังคับต่อไปได้ในขอบเขตที่ศาลวินิจฉัย

คำวินิจฉัยครั้งนี้ถือเป็นอีกหนึ่งหมุดหมายสำคัญของกฎหมายเลือกตั้งท้องถิ่น เพราะที่ผ่านมา ศาลรัฐธรรมนูญเคยมีคำวินิจฉัยในลักษณะเดียวกัน ต่อบทบัญญัติบางส่วนของมาตรา 50 ที่เห็นว่าเป็นการจำกัดสิทธิของประชาชนเกินสมควรแก่เหตุมาแล้ว สะท้อนแนววินิจฉัยที่ให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิทธิในการลงสมัครรับเลือกตั้งภายใต้รัฐธรรมนูญ

สำหรับตุลาการเสียงข้างมาก 7 คน ได้แก่

นายอุดม สิทธิวิรัชธรรม
นายวิรุฬห์ แสงเทียน
นายจิรนิติ หะวานนท์
นายนภดล เทพพิทักษ์
นายบรรจงศักดิ์ วงศ์ปราชญ์
นายอุดม รัฐอมฤต
นายสราวุธ ทรงศิวิไล

ส่วนตุลาการเสียงข้างน้อย 2 คน ได้แก่

นายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์
นายสุเมธ รอยกุลเจริญ

การวินิจฉัยดังกล่าวอาจส่งผลต่อแนวทางการบังคับใช้กฎหมายเลือกตั้งท้องถิ่นในอนาคต และอาจเป็นบรรทัดฐานสำคัญต่อการพิจารณาคดีที่มีประเด็นเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิในการสมัครรับเลือกตั้งของประชาชนต่อไป

สำนักข่าววิหคนิวส์

อ้างอิง: ศาลรัฐธรรมนูญ, สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)

#วิหคนิวส์ #ศาลรัฐธรรมนูญ #เลือกตั้งท้องถิ่น #มาตรา50 #รัฐธรรมนูญ #การเมืองไทย #กฎหมายเลือกตั้ง #ข่าวการเมือง #ข่าวด่วน