ประวัติศาสตร์กว่า 20 ชีวิต เปิดโปงความจริงอย่างดุดันว่า…“การโค่นระบบเก่า”ง่ายกว่า “การสร้างระบบใหม่ที่ไม่ต้องพึ่งตัวผู้นำ”
ผู้นำจำนวนมากจบชีวิตด้วยการถูกโค่น ถูกสังหาร หรือถูกเนรเทศ เพราะต้องเผชิญชะตากรรมร่วมกัน…1.อำนาจกระจุกอยู่กับบุคคล
2.พันธมิตรแตกทันที เมื่อศัตรูร่วมหมดไป
3.กลไกสืบทอดอำนาจไม่ชัดเจน และ
4.รัฐใหม่ไม่สามารถเปลี่ยน “ชัยชนะ” ให้กลายเป็น “ความยินยอมของประชาชน” ได้ ตรงกันข้าม…
ผู้นำที่ทิ้งมรดกมั่นคงกว่า มักทำ 3 สิ่งสำเร็จ
- เปลี่ยนอำนาจส่วนตัวให้กลายเป็นสถาบัน
- ยอมรับข้อจำกัดของตนเอง
และ - สร้างระบบส่งต่ออำนาจ โดยไม่ต้องเผาประเทศซ้ำ!
บทเรียนสุดท้ายจึงโหด! แต่จริง …ชนะสงคราม
ไม่เท่ากับชนะสันติภาพ ยึดอำนาจ ไม่เท่ากับสร้างความชอบธรรม เปลี่ยนรัฐบาล ไม่เท่ากับเปลี่ยนระบบและ ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุด…อาจไม่ใช่ผู้ที่ยึดอำนาจได้เก่งที่สุดแต่ คือผู้ที่สร้างประเทศให้เดินหน้าต่อไปได้ …
…แม้ในวันที่ไม่มีตนเอง!
สำนักข่าววิหคนิวส์
อ้างอิง:
สถาบันพระปกเกล้า: เหตุการณ์ 24 มิถุนายน 2475
สถาบันปรีดี พนมยงค์
ประวัติพระยาพหลพลพยุหเสนา
กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวตุรกี
History—Napoleon
Association for Asian Studies—Deng Xiaoping