ประเด็นร้อนเกี่ยวกับโครงการ THACCA และการแสดงความเห็นของ รักชนก ศรีนอก หรือ “ไอซ์ รักชนก” กำลังกลายเป็นดราม่าการเมืองรอบใหม่ หลังเกิดกระแสวิจารณ์ว่ามีความพยายามใช้แนวคิดทางการเมืองเข้าไปกำหนดทิศทางการสนับสนุนงานสร้างสรรค์และการเล่าประวัติศาสตร์ จนถูกตั้งคำถามว่าเป็น “ความก้าวหน้า” หรือ “การผูกขาดทางความคิดรูปแบบใหม่”
กระแสดังกล่าวร้อนแรงขึ้นหลัง “ป.สามสี” หรือ “ปราชญ์ สามสี” ออกมาแสดงความคิดเห็นผ่านบทความวิจารณ์ว่า ปมดราม่านี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องละครย้อนยุคหรือการจัดสรรทุนสื่อจากรัฐ แต่กำลังสะท้อนปัญหาใหญ่เกี่ยวกับเสรีภาพทางความคิดในกลุ่มการเมืองสายก้าวหน้า
จุดที่ถูกพูดถึงอย่างมาก คือกรณีที่เพจดังอย่าง “Drama-Addict” โดย “จ่าพิชิต” ซึ่งประกาศตัวว่าเป็นผู้สนับสนุนพรรคส้ม ออกมาตั้งข้อสังเกตต่อแนวคิดของ สส.ไอซ์ โดยมองว่า การใช้อำนาจรัฐหรือกลไกงบประมาณเข้าไปกำหนดว่าสื่อประเภทใดควรได้รับการสนับสนุน เป็นแนวคิดที่น่ากังวล และอาจกลายเป็นการจำกัดเสรีภาพทางศิลปะเสียเอง
บทวิเคราะห์ดังกล่าวชี้ว่า ความขัดแย้งครั้งนี้สะท้อนภาพ “ส้มแตก” ภายในฐานผู้สนับสนุนพรรคเอง เพราะไม่ได้มีเพียงฝ่ายอนุรักษนิยมที่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ แต่ยังมีผู้สนับสนุนพรรคจำนวนหนึ่งที่เริ่มตั้งคำถามต่อแนวทางดังกล่าว
นอกจากนี้ ยังมีการตั้งข้อสังเกตถึงบรรยากาศในโลกออนไลน์ ที่มักมีการติดป้ายคนเห็นต่างว่าเป็น “สลิ่ม” หรือ “อนุรักษนิยม” เพียงเพราะมีมุมมองทางประวัติศาสตร์หรือการเมืองที่ไม่ตรงกับฝ่ายตน โดยมองว่าในสังคมประชาธิปไตย การเล่าประวัติศาสตร์ควรเปิดกว้างให้มีหลายมุมมอง และไม่ควรถูกผูกขาดโดยอุดมการณ์ทางการเมืองของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
“ป.สามสี” ยังระบุว่า หากงานสร้างสรรค์ที่วิจารณ์สถาบันหรืออำนาจรัฐถูกเรียกว่าเป็นเสรีภาพทางศิลปะ งานที่เล่าประวัติศาสตร์ในอีกมุมหนึ่งก็ควรได้รับเสรีภาพเช่นเดียวกัน ไม่ควรถูกปฏิเสธเพียงเพราะไม่ตรงกับรสนิยมทางการเมืองของผู้มีอำนาจหรือกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง
พร้อมตั้งคำถามทิ้งท้ายว่า หากเสรีภาพมีไว้เฉพาะคนที่คิดเหมือนกัน และประวัติศาสตร์เล่าได้เฉพาะเวอร์ชันที่ฝ่ายหนึ่งพอใจ แบบนั้นยังจะเรียกว่า “ความก้าวหน้า” ได้หรือไม่ หรือแท้จริงแล้วเป็นเพียง “การเปลี่ยนคนถืออำนาจ” เท่านั้นเอง.
สำนักข่าววิหคนิวส์