เมื่อจตุพร พรหมพันธุ์ จุดประกายการให้อภัยและน้ำใจ หลังอดีตพระพุทธะอิสระเข้ามาอยู่เรือนจำเดียวกัน
สิ่งหนึ่งที่คนไทยที่ไม่ได้สังกัดสีใดต้องการมากที่สุด คือ การกลับมาเป็นคนไทยเลือดเนื้อเดียวกัน สมานฉันท์กัน หยุดไทยฆ่าไทย หยุดการใส่ร้ายสร้างอารมณ์โกรธให้อีกฝ่าย เพียงเพราะใส่เสื้อคนละสีจนขาดสติออกมาฆ่ากันเอง
กว่า 10 ปี ที่การเมืองชักนำให้ไทยแตกความสามัคคี ทั้งที่คนไทยทุกคนเรียนมาแล้วจากประวัติศาสตร์ชาติไทย ยามใดที่กลุ่มนำของสังคมแตกความสามัคคี ประเทศชาติต้องเป็นเมืองขึ้นของต่างชาติทุกครั้งไป พากันเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า จากสงครามแย่งชิงอำนาจไปจนถึงสงครามจากข้าศึก และสุดท้ายคือ คนไทยถูกกวาดต้อนไปเป็นทาส
การเมืองที่พาไทยฆ่าไทยนั้น ต้นเหตุไม่ใช่จากระบบการเมือง หรือกฎหมายรัฐธรรมนูญ ตัวการที่แท้จริงคือ คน ที่มีอาชีพนักการเมือง กฎหมายดีๆ รัฐธรรมนูญดีๆ ถ้าเจอนักการเมืองเลวๆ ตัวอักษรที่เขียนกำหนดเป็นบทบัญญัติก็ถูกทำให้บิดเบี้ยว เพื่อผลประโยชน์ของกลุ่มตน การเมืองไทยที่ผ่านมาจึงไม่ใช่เพื่อประชาชนเป็นกลุ่มแรก แต่กลับเอื้อประโยชน์แก่นักการเมืองและพวกก่อน
ถ้าคนดีมาเป็นนักการเมืองดี เราคงไม่หวาดระแวงบทบาทการเคลื่อนไหวทางการเมืองของกลุ่มต่างๆ ในสังคม แต่เพราะเหตุการณ์ในอดีตเตือนให้เราจำว่า นักการเมืองนั้นโกงกินและพาคนไทยออกมาฆ่ากันเอง
แต่วันนี้มีสิ่งดีๆ มีภาพดีๆ ที่น่าจะจุดประกายว่า นักการเมืองและผู้ที่มีบทบาททางการเมืองนั่นแหละ คือ กุญแจที่จะทำให้คนไทยกลับมาสมานฉันท์สามัคคีกันได้ เมื่อจตุพร พรหมพันธุ์ ฝ่ายหนึ่ง กับอดีตพระพุทธอิสระ อีกฝ่ายหนึ่ง ต้องมาอาศัยในชายคาเดียวกันในฐานะนักโทษเหมือนกัน เมื่อกฎหมายลงโทษในความผิดที่ทั้งคู่ก่อ และเมื่อทั้งคู่ยอมรับกระบวนการยุติธรรมที่จะตัดสินตามพฤติกรรมที่แต่ละคนละเมิดกฎหมายไว้
คำพูดและสิ่งที่จตุพรทำต่ออดีตพระพุทธะอิสระนั้น คือประกายที่คนอยู่นอกเรือนจำควรได้คิดตามและปฏิบัติตาม หนังสือพิมพ์ไทยรัฐตีพิมพ์คำให้สัมภาษณ์ของจตุพร ที่แฝงด้วยการให้อภัยต่อกันในเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในอดีต ที่ถึงขั้นเป็นศัตรูกัน และจตุพรในฐานะคนอยู่มาก่อนเข้าใจถึงความไม่พร้อมของคนเข้ามาอยู่ใหม่ น้ำใจที่จตุพรมีให้อดีตพระพุทธะอิสระ คือ เดินไปซื้อยาสีฟันแปรงสีฟันขันน้ำของใช้จำเป็นและข้าวเช้าเตรียมไว้ให้
คำพูดของจตุพรนั้นน่าจะสอนนักการเมืองนอกคุก และบอกให้คนไทยทั่วไปได้รับรู้ว่า “ได้เห็นความไม่แน่นอนอะไรหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะกับมนุษย์อย่างเราๆ เมื่อโชคชะตาพาให้พระพุทธะอิสระต้องเข้ามาอยู่ด้วยกัน ก็พร้อมจะดูแลอย่างดี ช่วยเหลือเท่าที่ทำได้ด้วยความเห็นอกเห็นใจ” เหลือแต่คนนอกคุกจะเห็นอย่างที่จตุพรเห็นหรือไม่ และจะทำอย่างที่จตุพรเริ่มต้นหรือไม่ หรือจะยังกระเหี้ยนกระหือรือที่จะเอาคืนกันไปมาอีก
Cr:พุทธะนิรนาม
สำนักข่าววิหคนิวส์