🚨 วีระผงะ! ขุดงบศาลยุติธรรม พบเงินคงค้าง 3.6 หมื่นล้าน ศาลสวนทันควัน “เป็นไปตามระเบียบ”

กรุงเทพฯ — วันที่ 17 สิงหาคม 2569

เกิดประเด็นร้อนกลางการพิจารณา ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2570 หลัง วีระ ธีระภัทรานนท์ กรรมาธิการพิจารณาร่างงบประมาณฯ สัดส่วนคณะรัฐมนตรี เปิดตัวเลขทางการเงินของสำนักงานศาลยุติธรรม และตั้งข้อสังเกตถึงเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดจำนวนกว่า 3.67 หมื่นล้านบาท

วีระระบุว่า สำนักงานศาลยุติธรรมขอรับการจัดสรรงบประมาณปี 2570 ประมาณ 3.7 หมื่นล้านบาท ขณะที่ได้รับการจัดสรรประมาณ 2.4 หมื่นล้านบาท ใกล้เคียงกับปี 2569

แต่เมื่อพิจารณางบการเงินของสำนักงานศาลยุติธรรม ณ วันที่ 30 กันยายน 2568 กลับพบตัวเลขเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดสูงถึง 36,703 ล้านบาท

ประเด็นดังกล่าวทำให้วีระตั้งคำถามถึงการบริหารเงินว่า เหตุใดจึงต้องมีเงินสะสมและเงินฝากอยู่ในระดับสูง ขณะที่สำนักงานศาลยังขอรับงบประมาณจากรัฐเป็นจำนวนมาก

💥 เปิดตัวเลขเงินก้อนใหญ่

จากรายละเอียดงบการเงิน วีระระบุว่า สำนักงานศาลยุติธรรมมีเงินฝากสถาบันการเงินประมาณ 2.64 หมื่นล้านบาท รวมถึงเงินฝากระยะสั้นอีกประมาณ 689 ล้านบาท

นอกจากนี้ยังมีเงินที่นำฝากไว้กับกระทรวงการคลังประมาณ 9,520 ล้านบาท

วีระจึงตั้งข้อสังเกตว่า หากมีเงินจำนวนมากอยู่ในความดูแล เหตุใดจึงไม่สามารถนำเงินบางส่วนมาสมทบการใช้จ่าย เพื่อลดภาระงบประมาณแผ่นดินได้

พร้อมเสนอว่า ในการจัดทำงบประมาณปี 2571 และ 2572 ควรพิจารณาฐานะเงินที่สำนักงานศาลยุติธรรมมีอยู่ประกอบด้วย ไม่ควรตั้งงบประมาณโดยไม่คำนึงถึงเงินที่มีอยู่แล้ว

⚠️ วีระจี้! เงินกองกลางไม่ควรสูงเกินความจำเป็น

วีระยังตั้งข้อสังเกตว่า งบบุคลากรของสำนักงานศาลยุติธรรมอยู่ที่ประมาณ 1.7 หมื่นล้านบาท แต่เงินที่เก็บไว้กลับสูงกว่า 3.5 หมื่นล้านบาท

จึงเสนอว่า เงินกองกลางที่จำเป็นอาจไม่ควรสูงเกินกว่าความจำเป็นในการบริหารงาน และควรหารือกับ กรมบัญชีกลางและสำนักงบประมาณ เพื่อหาแนวทางบริหารเงินให้เกิดประโยชน์ต่อประเทศมากที่สุด

อย่างไรก็ตาม ตัวเลข 3.67 หมื่นล้านบาทไม่ได้หมายความว่าเป็นเงินที่สำนักงานศาลยุติธรรมสามารถนำไปใช้จ่ายได้ทั้งหมด

🚨 ศาลแจง! เงินก้อนนี้ไม่ใช่ “เงินของศาล” ทั้งหมด

ด้าน ภพ เอครพานิช รองเลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรม ชี้แจงว่า เงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดจำนวน 36,703 ล้านบาท มีที่มาหลายส่วน และส่วนสำคัญเป็นเงินที่มีภาระต้องส่งคืนหรือดำเนินการตามกฎหมาย

เงินฝากสถาบันการเงินและเงินฝากระยะสั้นรวมประมาณ 2.7 หมื่นล้านบาท ประกอบด้วยเงินหลายประเภท เช่น เงินค่าธรรมเนียมศาลและค่าปรับจากศาลกว่า 280 แห่ง รวมประมาณ 907 ล้านบาท ซึ่งต้องนำส่งตามรอบปีงบประมาณ

รวมถึงเงินรับฝากค่าปรับผู้ประกันประมาณ 51 ล้านบาท ที่ต้องนำส่งตามขั้นตอน

ส่วนที่มีมูลค่าสูงคือ เงินรับฝากเงินกลางประมาณ 1.45 หมื่นล้านบาท

สำนักงานศาลยุติธรรมระบุว่า เงินจำนวนนี้เป็นเงินที่คู่ความหรือบุคคลภายนอกนำมาวางไว้ต่อศาล ไม่ใช่รายได้ของศาล เช่น เงินประกันตัว เงินวางทรัพย์ และเงินที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการพิจารณาคดี

เมื่อคดีหรือกระบวนการที่เกี่ยวข้องสิ้นสุดลง เงินดังกล่าวมีภาระต้องคืนให้แก่ผู้มีสิทธิ จึงไม่สามารถนำไปใช้เป็นงบประมาณทั่วไปของสำนักงานศาลยุติธรรมได้

💥 เงินฝากคลังก็มีเจ้าของและภาระผูกพัน

สำหรับเงินที่ฝากไว้ในบัญชีคงคลังประมาณ 9,000 ล้านบาท ก็ประกอบด้วยเงินหลายประเภท เช่น เงินประกันสัญญา เงินค่าธรรมเนียมศาล ค่าใช้จ่ายในการบังคับคดี และเงินอื่น ๆ ที่ต้องนำไปใช้ตามภารกิจหรือมีภาระผูกพัน

สำนักงานศาลยุติธรรมจึงยืนยันว่า เงินเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าเป็น “เงินก้อนกลางที่ศาลสามารถนำมาใช้จ่ายได้อย่างอิสระ”

🔥 ปมร้อนจึงอยู่ที่ “เงินมีอยู่เท่าไร” กับ “เงินใช้ได้จริงเท่าไร”

ประเด็นการตรวจสอบงบประมาณครั้งนี้จึงกลายเป็นการเปิดให้เห็นตัวเลขเงินของสำนักงานศาลยุติธรรมในระดับหลายหมื่นล้านบาท ขณะที่ฝ่ายกรรมาธิการตั้งคำถามถึงประสิทธิภาพการบริหารเงินและการลดภาระงบประมาณประเทศ

ขณะที่ฝ่ายสำนักงานศาลยุติธรรมชี้แจงว่า เงินจำนวนดังกล่าวมีที่มาและวัตถุประสงค์แตกต่างกันจำนวนมาก และส่วนสำคัญเป็น เงินกลาง เงินรับฝาก และเงินที่มีภาระผูกพัน ไม่ใช่เงินรายได้ที่สำนักงานศาลสามารถนำไปใช้ได้โดยเสรี

การพิจารณางบประมาณปี 2570 จึงต้องจับตาต่อว่า ตัวเลขเงินกว่า 3.67 หมื่นล้านบาท จะถูกจำแนกอย่างไร และส่วนใดสามารถนำมาใช้บริหารภารกิจได้จริงโดยไม่ขัดต่อกฎหมายและระเบียบ

สำนักข่าววิหคนิวส์

อ้างอิง: การประชุมกรรมาธิการพิจารณาร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2570 วันที่ 17 สิงหาคม 2569, ข้อมูลสำนักงานศาลยุติธรรม

#วีระธีระภัทร #ศาลยุติธรรม #งบประมาณ2570 #งบศาล #เงินศาล #สำนักงานศาลยุติธรรม #รัฐสภา #งบประมาณแผ่นดิน #กรมบัญชีกลาง #สำนักงบประมาณ #สำนักข่าววิหคนิวส์