วันที่ 21 มิถุนายน 2569 เวลา 10:30 น.
เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในวงการธุรกิจให้เช่าอาคารเพื่ออยู่อาศัย หลังประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา เรื่อง ให้ธุรกิจการให้เช่าอาคารเพื่ออยู่อาศัยเป็นธุรกิจที่ควบคุมสัญญา พ.ศ. 2568 มีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการ ส่งผลให้ผู้ประกอบการหอพัก อพาร์ตเมนต์ และธุรกิจปล่อยเช่าหลายแห่ง ต้องเร่งปรับรูปแบบสัญญาและวิธีเรียกเก็บค่าใช้จ่ายใหม่ทั้งหมด
สาระสำคัญของประกาศฉบับนี้ กำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจต้องจัดทำ สัญญาเช่าตามแบบมาตรฐาน โดยข้อความในสัญญาต้องชัดเจน ใช้ภาษาไทย และอ่านเข้าใจง่าย พร้อมทั้งต้องส่งมอบสัญญาให้ผู้เช่าเก็บไว้เป็นหลักฐานอย่างครบถ้วน เพื่อป้องกันการเอาเปรียบในภายหลัง
ประเด็นที่ถูกจับตามากที่สุดคือเรื่อง ค่าน้ำและค่าไฟ ซึ่งต่อไปนี้ผู้ให้เช่าจะเรียกเก็บจากผู้เช่าได้ ไม่เกินอัตราที่การไฟฟ้าและการประปาเรียกเก็บจริงจากผู้ประกอบธุรกิจ เท่านั้น และต้องระบุวิธีคำนวณไว้ในสัญญาอย่างชัดแจ้ง ห้ามตั้งราคาแบบเหมาจ่ายหรือบวกราคาเกินจริงเหมือนที่ผ่านมา
อีกข้อสำคัญคือการจำกัดการเรียกเก็บ ค่าเช่าล่วงหน้าและเงินประกัน โดยกฎหมายกำหนดชัดว่า ทั้งสองส่วนรวมกันแล้ว ห้ามเกิน 3 เดือนของค่าเช่ารายเดือน ถือเป็นการปิดช่องเรียกเก็บเงินก้อนใหญ่เกินสมควรจากผู้เช่า
นอกจากนี้ หากเมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง และตรวจสอบแล้วไม่พบความเสียหายของทรัพย์สิน ผู้ประกอบธุรกิจต้อง คืนเงินประกันภายใน 7 วัน นับแต่วันสิ้นสุดสัญญา ไม่สามารถยื้อหรืออ้างเหตุผลเพื่อดึงเงินประกันไว้โดยไม่มีเหตุอันสมควรได้อีกต่อไป
แหล่งข่าวด้านกฎหมายมองว่า มาตรการใหม่นี้เป็นการยกระดับการคุ้มครองผู้บริโภคครั้งใหญ่ โดยเฉพาะกลุ่มผู้เช่าห้องพัก นักศึกษา และคนทำงานที่มักตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในการทำสัญญา
ทั้งนี้ หากผู้ประกอบธุรกิจ ไม่ส่งมอบสัญญา หรือใช้ ข้อสัญญาที่ไม่ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนด จะมีโทษทางอาญา จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
มาตรการครั้งนี้จึงถูกมองว่าเป็น “การปฏิรูปตลาดเช่า” ครั้งใหญ่ ที่ส่งสัญญาณชัดว่ารัฐจะไม่ปล่อยให้ผู้เช่าถูกเอาเปรียบอีกต่อไป โดยเฉพาะกรณีเรียกเก็บค่าน้ำ ค่าไฟ และเงินประกันเกินจริงที่เป็นปัญหาสะสมมายาวนาน
สำนักข่าววิหคนิวส์
อ้างอิง: ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา / สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.)