16 สิงหาคม 2569
ประธานาธิบดี อี แจ-มยอง ของเกาหลีใต้ส่งสัญญาณทางยุทธศาสตร์ครั้งสำคัญ เรียกร้องให้เกาหลีเหนือกลับเข้าสู่การเจรจา เพื่อเดินหน้าจากโครงสร้าง “สงบศึก” ที่ใช้มาตั้งแต่สงครามเกาหลี ไปสู่การสร้าง ระบอบสันติภาพ พร้อมเสนอให้หารือมาตรการที่มีประสิทธิผลเพื่อหยุดการขยายขีดความสามารถนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ.
FACT: ข้อเสนอถูกประกาศในสุนทรพจน์วันปลดปล่อยเกาหลี 15 สิงหาคม ขณะที่ความสัมพันธ์สองเกาหลียังตึงเครียด และเกาหลีเหนือยังไม่ได้ตอบรับข้อเสนอนี้.
ANALYSIS: สิ่งที่เปลี่ยนคือ “ทางเลือก” ของรัฐบาลโซล อีไม่ได้เสนอเพียงลดความตึงเครียดรายวัน แต่พยายามเปลี่ยนกรอบการเจรจาไปสู่โครงสร้างสันติภาพระยะยาว หากเปียงยางตอบรับ จะเพิ่มพื้นที่ทางการทูตให้โซล แต่หากปฏิเสธและเดินหน้าพัฒนาขีดความสามารถทางทหารต่อ น้ำหนักจะกลับไปอยู่ที่การป้องปรามและพันธมิตรสหรัฐฯ–เกาหลีใต้มากขึ้น. การประเมินนี้เป็นการวิเคราะห์จากข้อเสนอและสภาพความสัมพันธ์ปัจจุบัน ไม่ใช่หลักฐานว่าการเจรจาจะเกิดขึ้นแน่นอน.
สามฉากที่ต้องจับตา: หนึ่ง เกาหลีเหนือเปิดช่องเจรจาและลดความตึงเครียดบางส่วน สอง เปียงยางนิ่งหรือปฏิเสธแต่ยังไม่ยกระดับ และสาม การเผชิญหน้าทางทหารกลับมาเพิ่มขึ้น หากการทูตไม่เดินหน้า
จุดชี้ขาดต่อจากนี้จึงไม่ใช่คำพูดจากโซล แต่คือ การตอบสนองจากเปียงยาง และสิ่งที่เกิดขึ้นจริงบริเวณชายแดนและในการฝึกร่วมสหรัฐฯ–เกาหลีใต้.
เทอดศักดิ์ เจียมกิจวัฒนา
อ้างอิง: Reuters
