ดร.ดิเรกฤทธิ เจนครองธรรม ประธานสถาบันประชาธิปไตยสุจริต ระบุว่า
อธิบายแบบง่ายที่สุด
เวลาคุณไปเลือกตั้ง
เจ้าหน้าที่ให้บัตรคุณ 1 ใบ
ต้นขั้วจะมีหมายเลขกำกับ
คุณเดินเข้าไปกาในคูหา
พับบัตรแล้วหย่อนลงหีบ
หลักการสำคัญคือ
ไม่มีใครรู้ว่าคุณกาอะไร
แต่ถ้าบัตรมีบาร์โค้ด
และบาร์โค้ดนั้นสามารถจับคู่กับต้นขั้วที่มีชื่อคุณอยู่
ก็เท่ากับว่า
รู้ได้ว่า “บัตรใบนี้เป็นของใคร”
และถ้าเปิดบัตรใบนั้น ก็รู้ได้ว่า “คนนั้นเลือกใคร”
เปรียบเทียบให้เห็นภาพ
ลองนึกถึงซูเปอร์มาร์เก็ต
ถ้าแค่ยิงบาร์โค้ดสินค้า
ระบบจะรู้ว่า “ของชิ้นนี้ขายไป”
แต่ถ้าระบบยังรู้ด้วยว่า
“คุณสมชายเป็นคนซื้อ” เช่นใช้บัตรเครดิตรูดซื้อ
ระบบก็จะรู้ว่า “ซื้ออะไร”
นั่นหมายความว่า
ไม่มีความเป็นส่วนตัวอีกต่อไป (พูดง่ายๆไม่ลับ)
พูดง่ายๆเลือกตั้งสมัยก่อน ไม่มีบาโค้ดเหมือนคนใช้เงินสดซื้อของตามซุปเปอร์มาเก็ต
เลือกตั้งครั้งนี้มีบาโค้ด
เหมือนบังคับทุกคนใช้บัตรเครดิต และเซ็นต์กำกับทุกคน
ทำไมเรื่องนี้สำคัญมาก?
เพราะหัวใจของประชาธิปไตยคือ
การเลือกตั้งต้องเป็นความลับ (Secret Ballot)
เหตุผลคือ
เพื่อให้ประชาชนกล้าเลือกตามความเชื่อของตนเอง
ไม่ถูกกดดัน
ไม่ถูกติดตามย้อนหลัง
ถ้าคนรู้สึกว่า “คะแนนอาจถูกตรวจสอบย้อนกลับได้”
ความกลัวจะเกิดขึ้นทันที